Nëse shkronja paraprake është një nga shkronjat e zgjatimit (elif, uau, ja) ose një shkronjë me sukun (bashkëtingëllore pa zanore), shkronja “Ha” shqiptohet pa zgjatim. Shkronjat e mëposhtme “Ha” shqiptohen pa zgjatim.
وَمَاْوٰيهُ
اَخَاهُ
اَبَاهُ
وَنٰدَيْنٰهُ
وَرَفَعْنَاهُ
جَعَلْنَاهُ
فَكَذَّبُوهُ
وَعَزَّرُوهُ
وَجَاعِلُوهُ
وَتُسَبِّحُوهُ
وَنَصَرُوهُ
وَتُوَقِّرُوهُ
يَاْت۪يهِ
لِاَ ب۪يهِ
ف۪يهِ
نُوح۪يهِ
اَخ۪يهِ
يُخْز۪يهِ
مِنْهُ
عَنْهُ
اِلَيْهِ
وَاَشْرِكْهُ
لَدُنْهُ
عَلَيْهِ
Nëse shkronja që vjen pas përemrit ka një sukun (bashkëtingëllore pa zanore) ose një shadda (bashkëtingëllore e dyfishtë), tingulli “Hâ” nuk zgjatet, edhe nëse shkronja paraprake ka një zanore. Kushtojini vëmendje këtij rregulli dhe shqiptoni tingujt “Hâ” në shembuj pa i zgjatur ato.